İmsak Vakti a 02:00
Kocaeli AÇIK 31°
  • Adana
  • Adıyaman
  • Afyonkarahisar
  • Ağrı
  • Amasya
  • Ankara
  • Antalya
  • Artvin
  • Aydın
  • Balıkesir
  • Bilecik
  • Bingöl
  • Bitlis
  • Bolu
  • Burdur
  • Bursa
  • Çanakkale
  • Çankırı
  • Çorum
  • Denizli
  • Diyarbakır
  • Edirne
  • Elazığ
  • Erzincan
  • Erzurum
  • Eskişehir
  • Gaziantep
  • Giresun
  • Gümüşhane
  • Hakkâri
  • Hatay
  • Isparta
  • Mersin
  • istanbul
  • izmir
  • Kars
  • Kastamonu
  • Kayseri
  • Kırklareli
  • Kırşehir
  • Kocaeli
  • Konya
  • Kütahya
  • Malatya
  • Manisa
  • Kahramanmaraş
  • Mardin
  • Muğla
  • Muş
  • Nevşehir
  • Niğde
  • Ordu
  • Rize
  • Sakarya
  • Samsun
  • Siirt
  • Sinop
  • Sivas
  • Tekirdağ
  • Tokat
  • Trabzon
  • Tunceli
  • Şanlıurfa
  • Uşak
  • Van
  • Yozgat
  • Zonguldak
  • Aksaray
  • Bayburt
  • Karaman
  • Kırıkkale
  • Batman
  • Şırnak
  • Bartın
  • Ardahan
  • Iğdır
  • Yalova
  • Karabük
  • Kilis
  • Osmaniye
  • Düzce
a

Gidişat böyle olmamalı

0:00

Dün Mü Bugün Mü ?

Bugün Rahatız Ama Mutlu Değiliz!

Geçmişle bugünü mukayese et deseler, çoğu genç gözünü kırpmadan “bugün” der.
Neden ?

Çünkü konforu gördü. Sıcacık evi, cebindeki telefonu, ayağına gelen her şeyi gördü. Ama görmediği bir şey var; geçmişin ruhu.

Benim ve muhtemelen benim gibi düşünenlerin içinde bir ukte kaldı.

Belki tuvalette kağıt yoktu, tek odada soba yanardı, televizyonumuz yoktu. Ama kötülük yoktu. Komşuluk vardı. İnsanlar birbirine gider, hal hatır sorar, cenaze olsa bir hafta televizyon açmazdı. Cemiyet vardı, saygı vardı, merhamet vardı.

Doğruluk ve dürüstlük tavan yapmş, kardeşliğimiz ise zirveydi.

Bugün ne oldu ?

Bugün her şey rahat görünüyor. Lakin; içi boş.
Geçmişte kredi kartı yoktu. Ayağımızı yorganımıza göre uzatırdık. Hiç kimse borçlu doğmazdı. Kömürü, odunu veresiye alırdık. “Aybaşında veririm” derdik, söz senetti.

Dün bir alışveriş merkezine gittim. Spor mağazasından birkaç ürün aldım, kasaya nakit uzattım. Kasiyer “Kasada nakit para yok, para üstü veremiyoruz. Kredi kartınız var mı?” dedi.

Millet kredi kartı kullandığı için kasada nakit yokmuş. Şaşırdım ve mecburen kredi kartıyla ödedim.

Ve sordum kendime: Bugün kredi kartı olmasa bu millet bir dilim ekmek alabilir mi?
Alamaz…

İşte mesele burada;
Eskiden “ayıp olur” vardı, şimdi “olsa da olur” var. Komşuluk bitti, selam sabah kesildi. Herkes kendi derdinde. Geçmişte fakirdik ama gönlümüz toktu. Bugün tok görünüyoruz ama gözümüz ve gönlümüz aç.

Sıcacık evlerde oturuyoruz ama hayal kuramayan bir topluma döndük.
Her şeyi elinin altına sermişler, armut piş ağzıma düş der gibi. Ama içimiz bom boş.

İşte buna yanıyorum.
Gençler konfora aldanıyor, rahatlılığı mutluluk sanıyorlar. Lakin; onlar neyi kaybettiklerini bilmiyor. Biz biliyoruz fakat anlatamıyoruz.

Ben geçmişi özlemiyorum sadece. Ben o günün insanını, o günün ahlakını, o günün vicdanını özlüyorum. Kredi kartının esiri olmayan, sözü senet sayan, komşusunun derdiyle dertlenen insanı özlüyorum.

Bu gidişat böyle olmamalı.
Teknoloji ilerlesin, konfor artsın. İtirazım yok.
Ama insanlığımızı satmayalım.
Çünkü milletin bekası ekonomide değil, ahlaktadır.

Dünümüz vardı, bugünümüz var.
Yarınımız da olsun istiyorsak, önce karakterimize sahip çıkacağız.

Vesselam..

YORUMLAR

s

En az 10 karakter gerekli

Sıradaki haber:

Böyle futbolunda içine tüküreyim !

HIZLI YORUM YAP

WhatsApp İhbar