Başlar Eğik, Tehlike Büyük

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Bugün tramvaydaydım.

Etrafıma baktım…

Neredeyse herkesin başı eğik, herkesin elinde bir telefon.

Yan yana duran insanlar var ama aslında birbirlerinden kilometrelerce uzaklar.

Kimse kimseyi görmüyor, kimse dışarı bakmıyor, kimse etrafında ne olup bittiğinin farkında bile değil.

Sanki görünmez bir zincir var…

Herkesi aynı anda bir ekrana bağlamış.
O an düşündüm:

Allah korusun, bu ülke bir felaket yaşasa, bir savaş çıksa, bir tehlike kapımıza dayansa…

Belki de ilk haberimiz telefona düşen bir bildirim olacak. Çünkü artık kimse kafasını kaldırıp etrafa bakmıyor.
Bu sadece teknoloji meselesi değil.
Bu bir KIRMIZI ALARM 

Bir toplum başını kaldırmazsa, çevresini görmezse, olan biteni fark etmezse…

Tehlike geldiğinde de çok geç kalır.

Eskiden gençlik sokakta top oynardı, misket oynardı, hayaller kurardı.
Sokakta düşerdi ama ayağa kalkmayı bilirdi.

Şimdi ise başlar eğik,

Parmaklar ekranın üzerinde,

Akıl bambaşka dünyalarda..

Yanındaki insanı görmeyen bir toplum,
yarın karşısındaki tehlikeyi de göremez.
Tramvay ilerledi, duraklar geçti…
Ama o kalabalığın başı bir kez bile kalkmadı.

Ve o an içimden şu cümle geçti:
Biz teknolojiye hükmeden bir toplum olamamışız, Biz teknolojinin hükmettiği bir topluma dönüşmüşüz.

Ama burada asıl mesele şu gençler!

Eğer yarın bu ülke bir sınavdan geçse, bir mücadele verse…

Bu başı eğik nesille mi omuz omuza duracağız?

Ecdadımız Çanakkale’de, Sakarya’da, Dumlupınar’da başı dik yürüdü. 

Top mermisi taşıyan anaların, siperde can veren dedelerin torunlarıyız biz.

Ama bugün…

Bir ekranın esiri olmuş bir gençlik görüyoruz.

Bu gençlikle savaşa girsek vay halimize!

Bu gençliğe güvenerek ecdadın kemiklerini sızlatmayalım.

Gençlik derhal kendine gelmeli.

Başını kaldırmalı.
Etrafına bakmalı.
Hayata dokunmalı.

Çünkü bir milletin geleceği,
ekrana bakan başlarla değil,
dik duran omuzlarla yazılır.

Toparlanın gençler…
Bu ülkenin size ihtiyacı var!