Susmaya gönül razı değil

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Söylüyoruz, tesiri yok. Susmaya da gönül razı değil.

Bir acı yaşanıyor, birkaç gün konuşuluyor, sonra unutuluyor. Tedbir alınmıyor. Bir süre sonra aynı acıyı yeniden yaşıyoruz. Sonra yine konuşuyoruz, yine unutuyoruz. Aynı şeyleri tekrar tekrar yaşıyoruz.

Bu nasıl bir akıl tutulması, vallahi anlamakta güçlük çekiyoum?

Yakın zamanda yaşanan okul olaylarından sonra ağzı yananın yoğurdu üfleyerek yemesi gerekirken biz hâlâ gerekli tedbirleri almıyorsak burada ciddi bir sorun var demektir.

Sayın İçişleri Bakanı’nın “Her çocuğa bir polis veremeyiz” şeklindeki yaklaşımını da talihsiz buluyorum.

Kimse her çocuğun başına bir polis dikilsin demiyor ki!

Vatandaşın istediği her çocuğa bir polis değil, her okulda güvenlik.

Ben buradan kendi gördüğüm bir örneği söylüyorum: Kocaeli İzmit Şehit Öğretmen Erkan Aydın İlkokulu’nun girişinde bir resmi güvenlik görevlisi görmedim. Kim bilir ülkemizin başka hangi okullarında aynı durum var?

Şimdi soruyorum: Çocuklarımızın güvenliği için her okulda gerekli tedbirleri almak gerçekten bu kadar zor mu?

Okul merkezdeymiş, mahalle arasındaymış, kıyıda köşede kalmışmış fark etmez. Tehdidin nereden geleceğini kimse bilemez. O zaman tedbir de her noktada olacak.

Bir de samimiyet açısından başka bir meseleyi konuşmamız gerekiyor.

Madem devlet okullarımızın güvenliğine bu kadar güveniyoruz sayın bakan, o vakit tüm özel okullar kapatılmalı. Milletvekilleri ve bakanlar da çocuklarını devlet okullarında okutmalı. Özel okul, devlet okulu ayrımı olmadan aynı eğitim ortamı, aynı güvenlik şartları ve aynı sistem hep birlikte yaşanmalı..

Benim söylediğim şey çok basit:

Bu ülkenin çocuğu kimin çocuğu olursa olsun, aynı değerdedir.

Ateş düştüğü yeri yakıyor. Bir ailenin canı yandıktan sonra “Keşke tedbir alsaydık” demenin hiçbir anlamı yok.

Biz çocuklarımızı korumak için olay olduktan sonra konuşmak değil, olmadan önce tedbir almak istiyoruz.

Her çocuğa polis istemiyoruz kardeşim; her okulda güvenlik, her çocuk için tedbir istiyoruz.